Ο Ξένιος Δίας δεν μένει πια εδώ. Του Παντελή Μπουκάλα

Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο, με παραμέτρους πολύ περισσότερες απ' όσες μάς επιτρέπουν να δούμε οι ιδεολογικές ή συμφεροντολογικές παρωπίδες μας. Και μία από τις αιτίες της τωρινής οξύτητάς του είναι η στάση της πολιτείας: τα κυβερνήσαντα κόμματα, καθένα με τη σειρά του, γνώριζαν ότι μεγάλο τμήμα της ανάπτυξης των προηγούμενων χρόνων οφειλόταν στην ανασφάλιστη και πάμφθηνη εργασία που εξαναγκαστικά παρείχαν οι μετανάστες.

Ως και το «θαύμα» των Ολυμπιακών, με τα έργα που εσκεμμένα αφέθηκαν για την τελευταία στιγμή ώστε να θεωρηθούν πολυτέλεια οι διαγωνισμοί, οφείλουν εν πολλοίς στους κάθε χρώματος «μαύρους» την έγκαιρη πραγματοποίησή τους.

Κάποιοι, λοιπόν, καρπώθηκαν τα κέρδη της φτηνής εργασίας και ανέβηκαν στην κοινωνική κλίμακα, σαρκάζοντας όποτε άκουγαν για φορολογική συνείδηση κ.τ.λ. Οι ωφελημένοι, είτε προύχοντες των αγροτικών περιοχών ήταν είτε εργολάβοι, βουλκανιζατεράδες, κτηνοτρόφοι ή επαγγελματίες του τουρισμού, εν αντιθέσει με τους μετανάστες, ψήφιζαν. Ηταν κομμάτι του κοινωνικού κατεστημένου, του κομματικού συστήματος, του πελατειακού κράτους.

Κι έτσι έμενε στα αζήτητα η νομιμότητα που επικαλείται τώρα η κυβέρνηση (και η ΔΗΜΑΡ;). Αλλωστε, ποιος θα γηροκομούσε τους υπερήλικους συγγενείς μας; Ποιος θα έδινε ζωή σε χωριά που έσβηναν; Ποιος θα συνέβαλλε στην άμβλυνση του δημογραφικού προβλήματος; Και ποιοι θα συνέδραμαν στην υποστύλωση των υπό κατάρρευση ασφαλιστικών ταμείων.

Τα ξέρουμε όλοι όλα αυτά. Αλλά τα κρύβουμε κάτω από το χαλί της ευαισθησίας και της συνείδησής μας, αφήνοντας έξω μόνο το έγκλημα. Γιατί τώρα προέχουν άλλα. Τώρα τον τόνο τον δίνει ο φόβος, γνήσιος ή καλλιεργημένος. Τώρα η «Χρυσή Αυγή», με υμνητές του Χίτλερ στους κόλπους της, είναι στη Βουλή και δίνει τη γραμμή, αφού υπερκέρασε τον «λάιτ» ΛΑΟΣ.

Αλλά τόσος κυνισμός πού βρέθηκε; Ποιος αρρωστημένος νους-νουνός αποφάσισε γελώντας σαρκαστικά να ονομάσει «Ξένιο Δία» το πογκρόμ; Υπάρχουν πιο ταιριαστά πλάσματα για να αναστήσουν οι ελληνολάτρες ονοματοδότες μετά τον Ξενοκράτη, τον Τειρεσία, τον Καλλικράτη κ.ά. Υπάρχει ο Κέρβερος, οι Εκατόγχειρες, ο Πανόπτης Αργος. Υπήρχε, χειρότερος απ' όλους άρα και καταλληλότερος, ο Κύκλωπας Πολύφημος, όπως θα ξέρουν όλοι όσοι κινητοποιήθηκαν για να «αποδείξουν», διαστρέφοντας και διαβάλλοντας τα παραδεδομένα, ότι ο Ξένιος Δίας προστάτευε μόνο τους Ελληνες διαφορετικών πόλεων και όχι τους εθνικά ή φυλετικά ξένους.

Στην «Οδύσσεια», λοιπόν, οι Ιθακήσιοι φτάνουν στη γη των Κυκλώπων και ο Οδυσσέας προσπέφτει στον Πολύφημο, λέγοντας (μτφρ. Δ.Ν. Μαρωνίτης): «Σεβάσου τους θεούς· είμαστε / ικέτες σου· κι ο Δίας εκδικείται και τους ικέτες και τους ξένους, / ο Ξένιος Δίας που τιμώντας τους ξένους συντροφεύει». Αν η αιγίδα του Ξενίου Διός κάλυπτε μόνο τις ελληνικές πόλεις, όπως διατείνονται οι ανασκευαστές, κανένα δικαίωμα δεν θα είχε ο γνώστης Οδυσσέας να ζητήσει από τον Κύκλωπα να σεβαστεί τον φιλόξενο αρχιθεό. Εκτός και αποφασίσουμε ότι ο αναιδής, απολίτιστος και ξενοφάγος Πολύφημος ήταν Ελληνας. Ηταν;

Ισπανίδα δήμαρχος αρνείται τη λιτότητα Ραχόι και ζητάει εκλογές

Οι πυροσβέστες και οι δημοτικοί αστυνομικοί έχουν πρωταγωνιστήσει στις θερινές κινητοποιήσεις στην Μαδρίτη και στην Βαλένθια, ενώ οι απλοί πολίτες προσπάθησαν να μπουν σε κάποια δημαρχεία της Ανατολικής Ισπανίας και των Βαλεαρίδων νήσων. Κάποιοι αξιωματούχοι, όπως η κυρία Noelia Rodríguez Casino, δήμαρχος της Ανδαλουσιανής πόλης Humilladero, έχει απευθυνθεί στον κύριο Ραχόι μέσω αυτής της επιστολής:

Κύριε πρόεδρε,

Σας γνωστοποιώ την άρνηση του εν λόγω Δήμου να υποστηρίξει τις περικοπές που Εσείς και το επιτελείο Σας θέλετε να επιβάλλετε στην Υγεία, στην Παιδεία, στους Δήμους, στις Περιφέρειες, στο κοινωνικό Κράτος.

Η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Σας καταργεί τα κοινωνικά δικαιώματα και διακινδυνεύει την σωστή λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών. Επιπροσθέτως, περιορίζεται η άσκηση των δημοκρατικών ελευθεριών.

Έτσι, η χώρα πάει 35 χρόνια πίσω. Σας κοινοποιώ την δεινή κατάσταση και την αγανάκτηση των απλών πολιτών αφού μέσω των μέτρων λιτότητας της κυβέρνησης Σας, θέλετε να πληρώσουν την κρίση σας οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα.

Ως συνέπεια της πολιτικής που ακολουθείται, οι Τράπεζες παίρνουν υπερβολικά ποσά. Παραδείγματος χάριν, η BANKIA έλαβε κρατικά κονδύλια της αξίας 23 δισεκατομμυρίων ευρώ ενώ οι αμοιβές των ανωτέρων στελεχών της είναι σκανδαλώδεις.

Η κυβέρνηση Σας δεν νομίζει ότι είναι περιττές οι επιχορηγήσεις στην δούκισσα της Alba - Ισπανίδα ευγενής, γνωστή στον ροζ Τύπο της χώρας για τους γάμους της και για τις απέραντες εκτάσεις που κατέχει στην Ανδαλουσία - και στους Ανδαλουσιάνους γαιοκτήμονες που σφετερίζονται το 80% των κοινοτικών κονδυλίων;

Η κυβέρνηση Σας δεν νομίζει ότι περισσεύουν τραπεζίτες και κερδοσκόποι που υποχρεώνουν χρηματοοικονομικά ιδρύματα να δηλώσουν την χρεοκοπία ενώ οι ίδιοι εξασφαλίζουν χρυσούς μισθούς και συντάξεις;

Η κυβέρνηση Σας δεν νομίζει ότι είναι περιττές οι επιχορηγήσεις στην Καθολική Εκκλησιά που λαμβάνει - ανά έτος - περισσότερο από δέκα δισεκατομμύρια ευρώ;

Η κυβέρνηση Σας δεν νομίζει ότι είναι περιττές οι αμοιβές που παίρνουν τα ανώτερα στελέχη της Κρατικής Διοίκησης, των προέδρων του Γενικού Συμβουλίου της Δικαστικής Εξουσίας και του Συμβουλίου της Επικρατείας - στην Ισπανία λέγεται Συνταγματικό Δικαστήριο - οι οποίες αγγίζουν τις 140 χιλιάδες ανά έτος;

Η κυβέρνηση Σας δεν νομίζει ότι περισσεύει ο θεσμός της μοναρχίας αφού ο Βασιλιάς και η οικογένεια του αμείβονται με 9 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος - για κρατικά κονδύλια πρόκειται - στα οποία προστίθενται και άλλα έμμεσα έσοδα και με αυτό τον τρόπο χειρίζονται ένα ποσό που ανεβαίνει στα 200 εκατομμύρια σε ετήσια βάση;

Η κυβέρνηση Σας δεν νομίζει ότι περισσεύουν οι φορολογικοί παράδεισοι όπου οι πολυεθνικές κρύβουν τα μαύρα λεφτά τους; Έτσι η κυβέρνηση δεν εισπράττει περίπου 340 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η κυβέρνηση σας δεν νομίζει ότι περισσεύουν στρατιωτικές δαπάνες - παραδείγματος χάριν αυτές για την αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ η οποία είναι η μοναδική τρομοκρατική οργάνωση στην Ευρώπη και η υπεύθυνη για τον θάνατο πολλών προσώπων στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και λοιπά;

Η κυβέρνηση σας δεν νομίζει ότι περισσεύουν ντροπιαστικά παραδείγματα όπως αυτά που πρωταγωνιστούν οι πρώην πρωθυπουργοί Felipe González και José María Aznar που παίρνουν - ανά έτος - συντάξεις της αξίας 82 χιλιάδων ευρώ και παράλληλα αμείβονται με 120 χιλιάδες ευρώ σε ετήσια βάση αφού ανήκουν στο Διοικητικό Συμβούλιο των επιχειρήσεων που διαχειρίζονται την χορήγηση του Φυσικού Αερίου και την ηλεκτροδότηση στην χώρα;

Η κυβέρνηση σας δεν νομίζει ότι περισσεύει η αύξηση του ΦΠΑ για είδη πρώτης ανάγκης, όπως τα σχολικά - σε αυτές τις περιπτώσεις ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας περνάει από το 4 μέχρι το 21% - και για πολιτιστικά δρώμενα - από τον Σεπτέμβριο ο ΦΠΑ για να παρακολουθήσει κανείς θεάματα στον κινηματογράφο και στο θέατρο θα περάσει από το 8 μέχρι το 21% -;

Και τι λέτε για τις εξώσεις, κύριε Ραχόι, που πλήττουν τα πιο αδύναμα λαϊκά στρώματα ενώ οι Τράπεζες εξασφαλίζουν το κέρδος τους;

Η κυβέρνηση σας ακολουθεί μια εγκληματική πολιτική. Ο εν λόγω Δήμος δηλώνει την πλήρη ανυποταγή στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται. Καθώς εφαρμόζεται ένα οικονομικό πρόγραμμα που δεν αποκαλύφθηκε στο εκλογικό σώμα κατά την διάρκεια της εκστρατείας απαιτώ ως δήμαρχος αυτής της πόλης: Την προκήρυξη δημοψηφίσματος σχετικά με τα εν λόγω μέτρα λιτότητας ή την πραγματοποίηση πρόωρων εκλογών.

Με τιμή, Noelia Rodríguez Casino
Πηγή: http://epitropesdiodiastop.blogspot.gr/

Τα όρια του «όμαιμου»

Tου Παντελή Μπουκάλα

Και να ’θελε να το σκηνοθετήσει κάποιος και να το παραστήσει ως τυχαίο και συμπτωματικό, θα το ξανασκεφτόταν. Και θα το απέρριπτε στο τέλος, για να μην κατακριθεί ως υπερβολικά ευφάνταστος. Και όμως συνέβη. Συνέβη, δηλαδή, να κατακτήσουν μετάλλιο στο Λονδίνο και όχι με μεγάλη χρονική απόσταση, δύο αθλητές που αλλού κι αλλιώς ξεκίνησε το ταξίδι της ζωής τους και με άλλα εθνικά χρώματα αγωνίστηκαν και βραβεύτηκαν. Μιλάω για τον Ηλία Ηλιάδη και τον Σιδέρη Τασιάδη. Για τον τζουντόκα που κατετάγη τρίτος κι έδειχνε με περηφάνια το ελληνικό εθνόσημο και για τον ασημένιο αθλητή του κανόε καγιάκ που δηλώνει απερίφραστα πως είναι Γερμανός και δεν ένιωσε την ανάγκη να σηκώσει και την ελληνική σημαία πάνω στο βάθρο.

Θα αρκούσε αυτή η σύμπτωση για να μας υποχρεώσει να ξαναδούμε τι σημαίνει έθνος και εθνική ταυτότητα, και ποια η σχέση τού «γεννιέμαι» με το «γίνομαι». Ηρθε όμως να προστεθεί άλλο ένα «τυχαίο»: διευρύνοντας τη δημαγωγία του ΛΑΟΣ (πρώτος ο κ. Καρατζαφέρης μοίρασε τρόφιμα), οι μιλιταριστές λαϊκιστές της Χρυσής Αυγής έδιναν πατάτες και λάδι στο Σύνταγμα σε όσους έδειχναν ελληνική ταυτότητα. Αν παίζαμε λίγο με το ρολόι της Ιστορίας και φέρναμε τα μπρος πίσω, θα βλέπαμε ότι ο μεν Ηλιάδης, αν πήγαινε λίγα χρόνια πριν σε χρυσαυγίτικη διανομή τροφίμων βάσει ταυτότητας, θα εκδιωκόταν βάναυσα (γιατί δεν ήταν ακόμα Ελληνας, Γεωργιανός ήταν), ο δε Τασιάδης θα έπαιρνε βέβαια μια σακούλα.

Ωστε λοιπόν εκείνο το ηροδότειο, «το Ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον», δεν είναι απόλυτος νόμος, όπως το αντιμετωπίζουν όσοι... αιματοκρίτες (αλλά και αιμοχαρείς) διακηρύσσουν πως «Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι» και ρίχνουν και κάμποσες σφαλιάρες για να σε πείσουν. Αν μετρούσε μόνο το αίμα και η γλώσσα, ο Τασιάδης, που γεννήθηκε στον Εβρο από Ελληνες και μιλάει μια χαρά τα ελληνικά, θα έπρεπε να είναι Ελληνας. Αυτός όμως για συναισθηματικούς και υλικούς λόγους δηλώνει Γερμανός (και του σέρνουν τώρα τα μύρια όσα ελληνορθόδοξα στο Διαδίκτυο). Με τα ίδια κριτήρια, ο Ηλιάδης δεν θα ήταν Ελληνας, αφού δεν είναι ελληνικό το αίμα του, τα δε ελληνικά τα μαθαίνει ακόμα.

Εκεί όπου σε ορίζει η καρδιά σου, εκεί είναι η πατρίδα σου - αυτό λέει και ξαναλέει η Ιστορία, κι ας αδιαφορούμε για τα μαθήματά της. Και η καρδιά μιλάει πολύ συχνά και τη γλώσσα της ανάγκης ή της επιθυμίας, εκτός από τη γλώσσα του αίματος. Ο Ηλιάδης επέλεξε πατρίδα - και από ανάγκη. Ο Τασιάδης το ίδιο. Κανένας τους δεν είναι «προδότης». Φοβάμαι, ωστόσο, πως αν το παλικάρι που ξενιτεύτηκε πιτσιρίκι από την Ορεστιάδα στη Γερμανία θελήσει κάποτε να επιστρέψει στη γενέτειρά του, θα συρρεύσουν εκεί για να τον εξυβρίσουν όλοι οι εθνοκάπηλοι, που ήδη απαιτούν «να μην επιτραπεί η επανείσοδος στον μισθοφόρο». Ο μόνος που θα μπορούσε να τον προστατεύσει τότε θα ήταν ο Ηλίας Ηλιάδης, Μαζί με τη μισή «χρυσή» εθνική ομάδα άρσης βαρών.

Ο Χρυσοχοϊδης και οι 45 αστυνομικοί για τη φύλαξή του

Την ώρα που η εγκληματικότητα έχει χτυπήσει κόκκινο και ο φόβος έχει φωλιάσει στις γειτονιές της Αθήνας, περισσότεροι από 1.500 αστυνομικοί απασχολούνται στη φύλαξη υψηλά ιστάμενων προσώπων. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, δημόσια πρόσωπα, απολαμβάνουν τις υπηρεσίες φύλαξης της ΕΛ.ΑΣ, δίχως κανένα προκαθορισμένο κριτήριο που να αφορά την προσωπική τους ασφάλεια. Ως αποτέλεσμα χιλιάδες αστυνομικοί οι οποίοι θα μπορούσαν να ριχτούν στη μάχη της εγκληματικότητας αναλώνονται στην παροχή υπηρεσιών τύπου «μπάτλερ» σε VIP πρόσωπα.

Ωστόσο, αυτό που κυριολεκτικά προκαλεί το λαϊκό αίσθημα είναι η είδηση ότι πρώην υπουργός και νυν βουλευτής διαθέτει όχι έναν, ούτε δύο αλλά 45 αστυνομικούς, οι οποίοι τον φυλούν σε 8ωρες βάρδιες. Ο λόγος; Για τον πρώην υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, ο οποίος φαίνεται ότι διαθέτει ένα ολόκληρο στρατό για τη φύλαξή του με κόστος που ανέρχεται κοντά στο 1 εκατ. ευρώ.

Το www.koutipandoras.gr επικοινώνησε με τον αντιπρόεδρο της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής κ. Νίκο Καραδήμα, ο οποίος επιβεβαίωσε το γεγονός ότι υπάρχει πρώην υπουργός και νυν βουλευτής ο οποίος διαθέτει φρουρά 45 ατόμων. Μάλιστα ο κ. Καραδήμας έδωσε και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για την έλλειψη προσωπικού στα αστυνομικά τμήματα, υποστηρίζοντας ότι στη Νέα Σμύρνη, όπου υπηρετεί ο ίδιος, υπάρχουν 30 αστυνομικοί για τη φύλαξη και προστασία 400.000 κατοίκων. Ο ίδιος μάλιστα υποστήριξε ότι θα πρέπει όλοι αυτοί οι αστυνομικοί να επιστρέψουν στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα, τα οποία αυτή τη στιγμή κατά γενική ομολογία είναι αποδυναμωμένα.

Μόλις προχθές ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως Νίκος Δένδιας, εξήγγειλε ότι χιλιάδες αστυνομικοί θα ριχτούν στη μάχη της εγκληματικότητας. Ελπίζουμε αυτή τη φορά η εξαγγελία να γίνει πράξη.

Η επινόηση και κατασκευή του «λευκού Κινέζου» εργαζόμενου

Του Γιάννη Μηλιού

Θέλω να διατυπώσω τη βασική μου θέση προκαταβολικά: Δεν επίκειται η διάλυση της Ζώνης του Ευρώ (ΖτΕ), και όσοι την αναμένουν ή τη φοβούνται θα διαψευστούν για μια ακόμα φορά! Η συζήτηση που διεξάγεται μεταξύ των αξιωματούχων του συστήματος, ιδεολογικών («δεξαμενές σκέψης», «κορυφαίοι» οικονομολόγοι κ.λπ.) και πολιτικών (κυβερνήσεις, ευρωπαϊκές αρχές, αστικά κόμματα), σχετικά με τον «κίνδυνο διάλυσης της ΖτΕ» ή την πιθανότητα «εξόδου» κάποιων χωρών από αυτήν, στην πραγματικότητα συνιστά «μετάθεση», δηλαδή συγκάλυψη του πραγματικού επίδικου, που είναι η ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης σε αντιλαϊκή-νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση και η διαμάχη γύρω από τα μέσα για την «αναίμακτη» επίτευξη αυτού του διακυβεύματος. Η Αριστερά έχει το δικό της, ριζικά διαφορετικό από το κυρίαρχο, σχέδιο ομοσπονδοποίησης της Ευρώπης: Την Ευρώπη της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων, της κοινωνικής συνοχής, της προτεραιότητας των κοινωνικών αναγκών έναντι του κέρδους και γενικότερα των ιδιοτελών συμφερόντων, του σοσιαλισμού. Είναι λοιπόν λάθος, αντί να μιλά για το πραγματικό επίδικο (ποια Ευρώπη;), η Αριστερά να μετέχει στη συλλογική «μετάθεση» που επιβάλλουν οι κυρίαρχοι, αποδεχόμενη το δίλημμα «τι και ποιοι θα διαλύσουν τη ΖτΕ και την Ευρώπη».

Είναι αλήθεια ότι η κρίση χρηματοπιστωτικής φερεγγυότητας (insolvency) στη ΖτΕ οξύνεται και ότι το δημόσιο χρέος της μιας μετά την άλλη των χωρών-μελών καθίσταται, υπό τις «δεδομένες συνθήκες», μη βιώσιμο (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Κύπρος, Ιταλία...). Είναι όμως εξίσου αλήθεια ότι οι «δεδομένες συνθήκες» τροποποιούνται διαρκώς, με αλλεπάλληλες παρεμβάσεις πολιτικής, που προσωρινά μόνο χαλαρώνουν κάποια συμπτώματα της κρίσης χωρίς να τα αντιμετωπίζουν.

Όλα όμως αυτά τα «ημίμετρα», από τα «προγράμματα διάσωσης» μέσω «θεσμικού δανεισμού» εκτός αγορών, το «κούρεμα» του χρέους με τη λεγόμενη «συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα», μέχρι τη δημιουργία χρηματοδοτικών «μηχανισμών» πιστωτικής «σταθερότητας», ή μέχρι τη σχεδιαζόμενη «ευρωπαϊκή ενοποίηση και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών», εδράζονται σε ένα σταθερό άξονα πολιτικής: Τη λιτότητα, δηλαδή την υποτίμηση της εργασιακής δύναμης, τη βίαιη αναδιανομή εισοδήματος και εξουσίας υπέρ του κεφαλαίου, που εξαθλιώνει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, βυθίζει την οικονομία στην ύφεση, εκτινάσσει το δημόσιο χρέος και αποσταθεροποιεί την πίστη.

Η ύφεση και η παρόξυνση της χρηματοπιστωτικής στενότητας υποτιμά περαιτέρω την εργασιακή δύναμη και μειώνει τη διαπραγματευτική ικανότητα των εργαζομένων, μέσα από τις συνθήκες ανεργίας και ανασφάλειας που δημιουργεί, παρέχει «επιχειρήματα» στις πολιτικές «ιδιωτικοποιήσεων» (δηλαδή στην επέκταση των σφαιρών τοποθέτησης και κερδοφορίας του ιδιωτικού κεφαλαίου και στην υφαρπαγή των δημόσιων αγαθών), ψαλιδίζει ή και εξαλείφει τα δίκτυα και τους μηχανισμούς κοινωνικής προστασίας και τον «κοινωνικό μισθό».

Επιχειρείται έτσι να «κατασκευαστεί» ένας νέος τύπος Ευρωπαίου εργαζόμενου, με χαμηλό μισθό, ελαστικές συνθήκες εργασίας, μηδαμινά δικαιώματα, ελάχιστη δυνατότητα διαπραγμάτευσης απέναντι στην εργοδοσία. Πρόκειται για μια στρατηγική στόχευση των κυρίαρχων τάξεων, μια ταξική στρατηγική μακρού βεληνεκούς, η οποία μάλιστα δεν περιορίζεται στις χώρες της ΖτΕ (η Βρετανία αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα γι' αυτό), καίτοι στη ΖτΕ η στρατηγική αυτή διαθέτει ένα όπλο ιδιαίτερα προηγμένης (πολιτικής) τεχνολογίας: Τη «μόλις και μετά βίας» ελέγξιμη κρίση δημόσιου χρέους και τη χρηματοπιστωτική αναξιοπιστία (insolvency).

Είναι λοιπόν αλήθεια ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και κυρίως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) πεισματικά αρνούνται να κάνουν ό,τι θα μπορούσαν για τον αποφασιστικό περιορισμό των επιπτώσεων της κρίσης (έκδοση π.χ. ομολόγων αλλά και εντόκων γραμματίων της ΕΚΤ, η οποία θα εγγυάτο το δημόσιο χρέος όλων των χωρών - μελών και θα το μετέτρεπε σε ευρωπαϊκό χρέος). Είναι όμως λάθος το να θεωρήσουμε ότι πρόκειται για μια «ανορθολογική» πολιτική. Διότι ο δραστικός έλεγχος των επιπτώσεων της κρίσης θα έθετε σε μερική έστω αχρηστία το «όπλο προηγμένης (πολιτικής) τεχνολογίας», το σοκ και δέος που δυνητικά προκαλεί στους εργαζόμενους το «φάσμα της χρεωκοπίας». Θα δημιουργείτο τότε «ηθικός κίνδυνος» (moral hazard), δηλαδή κίνδυνος παρέκκλισης από τη λιτότητα και τη νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση, καθώς οι εργαζόμενοι θα σήκωναν ευκολότερα κεφάλι. Από ταξική σκοπιά, αυτό ακριβώς θα αποτελούσε «ανορθολογική πολιτική» για το κεφάλαιο, που έχει εκλάβει την κρίση ως «ευκαιρία» για να τσακίσει τις κατακτήσεις και τις αντιστάσεις της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Το να συζητάμε για «ανορθολογικές πολιτικές» χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη το ταξικό κριτήριο ισοδυναμεί με το να υιοθετούμε μια «κεντρώα» πολιτική σκοπιά, σύμφωνα με την οποία το γενικώς ορθό(λογικό) ταυτίζεται με τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου αδιακρίτως, της «οικονομίας» κ.ο.κ.

Τι λοιπόν μπορούμε να αναμένουμε το επόμενο διάστημα, για να μείνει η κρίση χρέους σε «οριακό σημείο» και να συνεχίζεται η νεοφιλελεύθερη αντιδραστική αναδιάρθρωση, η διαδικασία κατασκευής του «λευκού Κινέζου» εργαζόμενου στην Ευρώπη; Πληθώρα μέτρων και «καινοτομιών» όπως η «τραπεζική ένωση», μηχανισμοί αγοράς κρατικού χρέους χωρών-μελών της ΖτΕ από τη δευτερογενή αγορά, συνεχείς αναδιαρθρώσεις δημόσιου και ιδιωτικού χρέους («κούρεμα», επιμήκυνση, μείωση επιτοκίων κ.ο.κ., συνδυασμοί όλων αυτών). Η αποχρέωση, δηλαδή η σταδιακή διαγραφή χρέους, θα αποτελεί βασικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας. Και αυτό δείχνει ότι το βασικό επίδικο της κρίσης δεν είναι ούτε δανειστές-δανειζόμενοι ούτε Βορράς-Νότος. Είναι η αντίθεση κεφάλαιο-εργασία!

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, υπάρχει διέξοδος; Προφανώς! Η διέξοδος για τις δυνάμεις της εργασίας είναι αγώνας για την ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού και των κοινωνικών συνθηκών που τον γεννούν. Αγώνας ταυτόχρονα «από κάτω» (κινήματα, διεκδικήσεις, αυτο-οργάνωση, αλληλεγγύη) και από «τα πάνω» (διεκδίκηση της κυβέρνησης από την Αριστερά).

1. Ο τίτλος του άρθρου αποτελεί δάνειο από τον Δημήτρη Βεργέτη

Η Αργεντινή δεν χρωστάει πια

Την ερχόμενη Παρασκευή η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ θα υπογράψει την τελευταία επιταγή ύψους 2,5 δις δολαρίων για την αποπληρωμή των χρεών που συνήφθησαν τα τελευταία 11 χρόνια.

Έτσι, όπως δημοσιεύει η Ελ Παίς και αναδημοσιεύουν τα ΝΕΑ, κλείνει το «Κοραλίτο», η μεγαλύτερη θεσμική κρίση από τη δικτατορία, μια κρίση που οδήγησε στη χρεοκοπία του 2001.

«Κοραλίτο» σημαίνει «μικρό μαντρί», μια έκφραση των Αργεντινών για να δείξουν την αίσθηση της στενότητας και στέρησης των δικαιωμάτων τους που δημιούργησαν στους πολίτες τα μέτρα που είχαν ληφθεί τότε.

Η Φερνάντεζ εξηγεί συνεχώς στους πολίτες, τη σημασία αυτού που θα συμβεί την Παρασκευή με την υπογραφή της. «Φέτος αυτή η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει τις πληρωμές του Μποντεν 12. Το Μπόντεν 12, για όσους δεν γνωρίζουν, έγινε για να πληρώσουν οι Αργεντίνοι, όσες αποταμιεύσεις τους δεν τους επέστρεψαν οι τράπεζες αυτής της χώρας…Φαντάζομαι όλα αυτά τα πράγματα που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει με αυτά τα χρήματα για όλους εκείνους που έχουν τα λιγότερα, για όσους ποτέ δεν είχαν την τύχη να κατέχουν μια κατάθεση σε δολάρια».

Βγάλ' τη σκούφια σου και βάρα τη...

Ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου κ. Ισίδωρος Κούβελος μίλησε στα διεθνή ΜΜΕ για τον αποκλεισμό της Βούλας Παπαχρήστου. Μεταξύ άλλων, δήλωσε: «Δυστυχώς η αθλήτρια έκανε μια ρατσιστική δήλωση που αντίκειται στη θεμελιώδη αξία του ολυμπιακού κινήματος, που είναι ο σεβασμός. Ο σεβασμός στον συναθλητή σου, στον συναγωνιζόμενο, στο διαφορετικό φύλο χρώματος και φυλής (...) Τα λάθη πληρώνονται, ειδικά όταν είναι τόσο σοβαρά. Είναι εκ των ων ουκ άνευ ο αποκλεισμός».

Ο κ. Κούβελος, που είναι και σύζυγος της κ. Μπακογιάννη, είχε υποπέσει κι αυτός σε ένα λάθος ύψους ενός εκατ., το οποίο όμως δεν πλήρωσε... Ήταν πριν κάτι μήνες, που όλα τα δελτία ειδήσεων ασχολούνται με τον πολιτικό που έβγαλε ένα εκατ. εκτός χώρας: τελικά δεν ήταν πολιτικός, αλλά σύζυγος πολιτικού. Η γυναίκα του βέβαια τον δικαιολόγησε... είναι επιχειρηματίας, κάπου παράπεσε και ξέχασε να το δηλώσει. Το παράπτωμά του δεν τον έθεσε εκτός Ολυμπιακών Αγώνων. Το δικό του λάθος πέρασε στο ντούκου... της νεαρής αθλήτριας όχι...και δικαίως... Το άδικο είναι που ο Κούβελος μπορεί να την καταδικάζει όταν δεν έχει ο ίδιος αθωωθεί...

Α.Γ.
Πηγή: Η Αυγή, 26/7/2012

"Κολλημένοι" με το δόγμα του σοκ, "κλώτσησαν" την προσφορά επιμήκυνσης στα 10-12 χρόνια

Φθηνά επικοινωνιακά παιχνίδια εξαπάτησης της κοινής γνώμης παίζουν στις πλάτες της ελληνικής οικονομίας οι μνημονιακές κυβερνήσεις. Αποκορύφωμα των προπαγανδιστικών χειρισμών τους αποτελεί το ότι ο πρώην πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος και ο πρώην υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος "κλώτσησαν" την επιμήκυνση που τους προσέφερε το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον περασμένο Μάρτιο, μόνο και μόνο για να την συμφωνήσουν κάποια άλλη στιγμή (στη συγκεκριμένη περίπτωση, η σημερινή συγκυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜ.ΑΡ.) έστω και "κουτσουρεμένη", παρουσιάζοντάς της προς χάρη των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, ως... δική τους "επιτυχία". Μάλιστα, απέκρυψαν και την επιμήκυνση της δανειακής σύμβασης με το ΔΝΤ ως τις 14 Μαρτίου 2016. Πέραν όμως αυτής της σκοπιμότητας, είναι τέτοιες οι νεοφιλελεύθερες εμμονές των μνημονιακών ώστε επέλεξαν την προσφιλή για τους θιασώτες της "θεωρίας του σοκ" ταχεία προσαρμογή ακόμη και στο σκέλος της αποπληρωμής του δανείου του ΔΝΤ και όχι το διάστημα των 10 ετών (ή και 12, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Πόουλ Τόμσεν, που "κάρφωσε" την κυβέρνηση Παπαδήμου χωρίς ποτέ να διαψευστεί) που προβλέπει μέσα από τη διαδικασία της μακροπρόθεσμης στήριξης "Extended Fund Facility" (EFF) για χώρες με ύφεση ή αδυναμίες ταχείας αποπληρωμής, το ΔΝΤ!

Σε χθεσινή δήλωσή του, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Μηλιός αναφέρθηκε στην εκ μέρους του ΔΝΤ (και από την 30 Ιουνίου) επιμήκυνση της δανειακής σύμβασης με την Ελλάδα έως τις 14 Μαρτίου 2016, όπως αυτή προκύπτει από πρόσφατη ανακοίνωση του ΔΝΤ ("IMF Lending Arrangements as of June 30, 2012"). Αυτό που αναφέρει η ανακοίνωση είναι ότι από τις 15 Μαρτίου 2012, δηλαδή προεκλογικά, είναι σε ισχύ δανειακή σύμβαση του Ταμείου προς την Ελλάδα, με το λεγόμενο "amount agreed" ποσό να ανέρχεται σε 23.785 εκατομμύρια. Ειδικά Τραβηχτικά Δικαιώματα (τα γνωστά ως SDR, που είναι η βάση νομισματικού υπολογισμού μέσω ισοτιμιών προς τα κανονικά νομίσματα) που αντιστοιχεί σε 29,50 δισ. ευρώ, με διάρκεια έως τις 14 Μαρτίου 2016. Ωστόσο, ο ελληνικός λαός, επισημαίνει ο Γ. Μηλιός, "όχι μόνο δεν πληροφορήθηκε για τη σύμβαση αυτή, αλλά ακούει καθημερινά τα φληναφήματα των παραγόντων της κυβέρνησης για επικείμενη 'επιμήκυνση μέσω επαναδιαπραγμάτευσης'" και προσθέτει: "Για άλλη μια φορά, η μνημονιακή τρικομματική κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜ.ΑΡ., οι πολιτικοί εκφραστές της ελληνικής ολιγαρχίας και των διεθνών συμμάχων τους, συμπεριφέρονται στους Έλληνες πολίτες σαν να είναι "ιθαγενείς". Αποκρύπτουν τα ήδη προεκλογικώς αποφασισθέντα, δηλαδή την επιμήκυνση του διαστήματος για την επιβολή των μέτρων που κατακρημνίζουν τα λαϊκά εισοδήματα και διαλύουν το κοινωνικό κράτος, για να τα παρουσιάσουν σαν 'επιμήκυνση μετά από διαπραγμάτευση'. Πολιτεύονται σαν να μη συνέβη τίποτα, δηλαδή ερήμην της λαϊκής βούλησης, που εκφράστηκε στις πρόσφατες εκλογές.

Το ψέμα και η παραπλάνηση πρέπει να σταματήσει. Είτε το θέλει είτε όχι, η κυβέρνηση θα λογοδοτήσει σύντομα στον ελληνικό λαό".

Ας σημειωθεί ότι ενώ η κυβέρνηση αφήνει να εννοηθεί με συστηματικές διαρροές πως «επαναδιαπραγμάτευση» του Μνημονίου σημαίνει κατά βάση «επιμήκυνση» κατά ένα ή δύο χρόνια, οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις επέλεξαν -πιστές στο δόγμα του σοκ- τη γρήγορη προσαρμογή. Και για του λόγου το ασφαλές, ενώ το δάνειο που πήρε η έλαβε από το ΔΝΤ και κατ’ επέκταση από την τρόικα ακολουθεί τη διαδικασία Stand-by Arrangement (SBA), αντίθετα, Ιρλανδία και Πορτογαλία δανείσθηκαν μέσω της διαδικασίας Extended Fund Facility (EFF). Οι διαφορές είναι χαρακτηριστικές: Στην περίπτωση του ελληνικού δανείου (SBA), ο προβλεπόμενος χρόνος «προσαρμογής» (χωρίς περίοδο χάριτος) είναι 3 χρόνια και 3 μήνες έως 5 χρόνια, ενώ στην περίπτωση της Πορτογαλίας και Ιρλανδίας είναι 4 χρόνια και 6 μήνες έως 10 χρόνια. Η αποτυχία του Μνημονίου έπεισε όμως την τρόικα για την προοπτική της «επιμήκυνσης», προτού το εγχώριο μνημονιακό μπλοκ μιλήσει για «επαναδιαπραγμάτευση»: σε ερώτηση προς τον κ. Τόμσεν (μέλος της τρόικας από το ΔΝΤ) αναφορικά με τη διάρκεια του Πορτογαλικού Προγράμματος, αυτός απάντησε στις 20 Μαΐου 2011: «Η περίοδος αποπληρωμής για ένα δάνειο που έχει συναφθεί με τη διαδικασία EFF είναι μέχρι 12 χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου χάριτος. Αναφορικά με την Ελλάδα, έχουμε πει σε προγενέστερο χρόνο ότι είμαστε έτοιμοι να μετατρέψουμε τη διαδικασία σε EFF...".

Η παρουσίαση της παράτασης αποπληρωμής του χρέους ως «αποτελέσματος επιτυχούς διαπραγμάτευσης» θα είναι, για μια ακόμα φορά, ένα φτηνό επικοινωνιακό τρικ.

Ας σημειωθεί ότι ο μεν EFF ισχύει από το 1974 για χρηματοδότηση του ΔΝΤ σε χώρες με σοβαρά προβλήματα που εμποδίζουν τη γρήγορη αποπληρωμή ή με υφεσιακά προβλήματα όπως λ.χ, η Ελλάδα σήμερα ("...to provide assistance to countries experiencing serious relatively long-term payments imbalances... also useful for an economy characterized by low growth...).

Πηγή: Η Αυγή, Θάνος Παναγόπουλος

Εργάτης-μετανάστης πυροβολήθηκε αντί να πληρωθεί τα δεδουλευμένα του!

Ο μετανάστης εργάτης που πυροβολήθηκε αντί να πληρωθεί τα δεδουλευμένα του από κτηνοτρόφο στο Σταυρωμένου Ρεθύμνου θα κάνει δηλώσεις σήμερα Δευτέρα στη 1 μ.μ. με πρωτοβουλία της Κίνησης Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή και της Ένωσης Μεταναστών Εργατών.

Μόλις προχθές κατάφερε να ξεφύγει από τον κλοιό θανάτου που του έστησε ο εργοδότης Κ.Μ. στο Σταυρωμένο Ρεθύμνου ο 28χρονος εργάτης από  το Πακιστάν Μπασίρ Τζαχανγκίρ.

Αντί να του καταβάλει τα τριακόσια ευρώ που είχαν συμφωνήσει ως μηνιάτικο, ο Κ.Μ. πήρε ένα όπλο και την Δευτέρα 2 Ιούλη στις 6.30πμ πήγε στη στάνη όπου απασχολούσε τον εργαζόμενο και άρχισε να πυροβολεί στο δωμάτιο όπου ξεκινούσε το μεροκάματο. Δύο γέροντες που βρίσκονταν εκεί άρχισαν να φωνάζουν «σταμάτα, τι κάνεις» και μπήκαν στη μέση για να προφυλάξουν τον εργαζόμενο. Ο Κ.Μ. έριχνε σφαίρες αρχικά γύρω από τον εργαζόμενο και μία από αυτές τον χτύπησε στο πόδι τραυματίζοντας τον.

Τον έκλεισε και τον  κράτησε στο δωμάτιο  τραυματισμένο, χωρίς καμία θεραπεία, επί τρείς μέρες. Τη τέταρτη μέρα  κατάφερε να διαφύγει.  Ο Κ.Μ. απείλησε τον Μπασίρ ότι άν μιλήσει θα σκοτώσει τον αδελφό του ο οποίος δούλευε επίσης στον Σταυρωμένο. Όταν διέφυγε ο Κ.Μ. τον αναζήτησε με 4-5 άλλους στο σπίτι του αδελφού του.

Στις 6 Ιούλη κατάφερε να πάει στην Αστυνομία, όπου έκανε μήνυση. Το Α.Τ. έφερε αμέσως ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου για να αντιμετωπίσει με εγχείριση το τραυματισμό του από το βλήμα του πυροβόλου όπλου. Πριν ολοκληρωθεί η θεραπεία του έφυγε για την Αθήνα μαζί με τον αδελφό του φοβούμενος ότι ο δράστης θα προχωρήσει στην εκτέλεση των απειλών του.

Στις 20 Ιούλη στην Αθήνα προσέφυγε στην Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή και την Ένωση Μεταναστών Εργατών όπου κατέθεσε αυτές τις καταγγελίες.
Η Αστυνομία σε όλη τη διαδικασία αυτή τον παρότρυνε να μην γνωστοποιήσει το περιστατικό και να φύγει μακριά από το χωριό.

Υπάρχουν όμως τεράστια ερωτηματικά:
ΠΟΙΟΙ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ;
ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ;
ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΔΡΑΣΤΗΣ; ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟΥ ΤΟ ΟΠΛΟ ΠΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ;

Είναι σαφές ότι ο ρατσισμός προστέθηκε στη βάρβαρη εκμετάλλευση ενός αφεντικού που όπως και τα περισσότερα αυτό το διάστημα αποθρασυνόμενα από τις κυβερνήσεις των Μνημονίων παραβιάζουν τα εργασιακά δικαιώματα αφήνοντας συχνά απλήρωτους τους εργάτες.

Το επικίνδυνο αυτό κρούσμα για το οποίο η Αστυνομία ζήτησε την σιωπή του θύματος συνέβη σε ένα χωριό που απασχόλησε τα ΜΜΕ το περασμένο Γενάρη με τις πρωτοβουλίες της Αστυνομίας και πολιτών για τη συγκρότηση σώματος επιτήρησης της περιοχής για τους μετανάστες στους οποίους συλλογικά είχε φορτωθεί ένα αποτρόπαιο έγκλημα σε βάρος μιας γερόντισσας.

Προ των πυλών η επιβολή διδάκτρων στην ανώτατη εκπαίδευση

Ξανά στο κρεβάτι του Προκρούστη η Παιδεία, καθώς «ειδικοί» (βλέπε ΚΕΠΕ) και επιτελεία εντός και εκτός υπουργείων θεωρούν ότι η εκπαίδευση «αντέχει» να χάσει κι άλλους πόρους.

Σύμφωνα με εισήγηση του ΚΕΠΕ, η οποία εξετάζεται στις διαδοχικές κυβερνητικές συσκέψεις, ο προϋπολογισμός για την Παιδεία μπορεί να μειωθεί κατά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια! Μάλιστα, ένα από τα «ισοδύναμα» προβλέπει και την επιβολή διδάκτρων στους φοιτητές που έχουν ξεπεράσει το χρονικό όριο των σπουδών τους, πρόταση που δεν έχει διαψευστεί!

Επισήμως, τα στελέχη του υπουργείου Παιδείας τηρούν σιγή ιχθύος. Ούτε διαψεύδουν ούτε επιβεβαιώνουν τις περικοπές-μαμούθ που σχεδιάζονται για την Παιδεία και θα «κλείσουν» μαζί με τα υπόλοιπα μέτρα, αύριο Τετάρτη. Πάντως, η πρόταση για την επιβολή διδάκτρων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ φορτώνεται στην τρόικα, όπως συνέβη και με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και του κατώτερου μισθού, κατά την προηγούμενη «διαπραγμάτευση». Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο υπάρχει πρόταση, αλλά ενδεχομένως να έχει ριφθεί ο κύβος για την κατάργηση της δωρεάν φοίτησης στην ανώτατη εκπαίδευση, ανεξάρτητα από τα έτη σπουδών. Σχετική ρύθμιση υπήρχε σε ένα από τα σχέδια νόμου που είχε ετοιμάσει η Αν. Διαμαντοπούλου.

Η αποκάλυψη αυτής της ρύθμισης (από την "Αυγή") είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, με αποτέλεσμα η τότε υπουργός Παιδείας να αναγκαστεί σε υποχώρηση, αναθέτοντας την απόφαση για το μέλλον των «αιώνιων» φοιτητών στα Συμβούλια Διοίκησης. Το πρόβλημα για την κυβέρνηση είναι ότι σε κανένα ίδρυμα δεν έχει συγκροτηθεί Συμβούλιο Διοίκησης και πολύ περισσότερο δεν έχει φτιαχτεί Οργανισμός, οπότε η ρύθμιση αυτή εγείρει άμεσα συνταγματικά προβλήματα, που όμως -όπως έχει δείξει η εμπειρία- δεν είναι ανυπέρβλητα ούτε για την κυβέρνηση ούτε για την τρόικα. Αν βρεθεί τελικώς η φόρμουλα, η επιβολή διδάκτρων στους φοιτητές που έχουν υπερβεί τη διάρκεια των σπουδών τους θα είναι ένα άμεσο εισπρακτικό μέτρο, καθώς χιλιάδες οικογένειες θα βρεθούν προ του εκβιαστικού διλήμματος ή «πληρώνω» ή το παιδί μου χάνει τη φοιτητική του ιδιότητα.

Ταυτοχρόνως, τίποτα δεν διασφαλίζει ότι, σε επόμενη φάση, το μέτρο των διδάκτρων δεν θα επεκταθεί στο σύνολο του φοιτητικού πληθυσμού, προκειμένου η Ελλάδα να τελειώνει και με αυτή την... ιερή αγελάδα, όπως δήλωνε κάποτε πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.

Η πρόταση γίνεται ακόμη πιο βάσιμη, δεδομένου ότι οι περικοπές στα λειτουργικά έξοδα της εκπαίδευσης είναι τέτοιες που δεν αφήνουν περιθώρια για νέες μειώσεις και τα σχέδια για τη δραστική μείωση της ανώτατης εκπαίδευσης, τόσο σε φοιτητές όσο και σε ιδρύματα, δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα. Με άλλα λόγια, μπορούν να αποδώσουν από το 2015 και μετά. Το ίδιο ισχύει και για τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, που θα έπρεπε ήδη να έχουν αποφασιστεί για να αποδώσουν έσοδα.

Να σημειωθεί ότι το υπουργείο Παιδείας εμφανίζεται πολύ φειδωλό στις προβλέψεις του για το τι μπορεί να κόψει, τονίζοντας με νόημα ότι το 90% του προϋπολογισμού του πηγαίνει στη μισθοδοσία εκπαιδευτικών. Με βάση τα παραπάνω, το υπουργείο Παιδείας υποστηρίζει ότι μπορεί να εξοικονομήσει μόνο 50 εκατ. ευρώ, που θα προέλθουν κυρίως από τη συγχώνευση με το υπουργείο Πολιτισμού. Οπότε τα περιθώρια στενεύουν ακόμη περισσότερο και καταλήγουν ή σε άμεσα εισπρακτικά μέτρα, όπως αυτό των διδάκτρων, που πλέον χτυπούν τη ρίζα της ανώτατης εκπαίδευσης, ή σε ένα πρόγραμμα περικοπών - μαμούθ του εκπαιδευτικού προσωπικού και της μισθοδοσίας του. Μπορεί και τα δύο.

 

Πηγή: left.gr